Magiczny czas, świąteczny czas Bożego Narodzenia w Przedszkolu Nr 3

„ Magiczny czas, świąteczny czas Bożego Narodzenia w przedszkolu”

Miesiąc grudzień to w naszym przedszkolu czas przygotowań do Świąt Bożego Narodzenia.
To już kolejny raz świętowaliśmy wigilię Bożego Narodzenia. Zwyczaj ten przed kilkoma
laty wpisał się do przedszkolnego kalendarza i jest celebrowany w podniosłej, rodzinnej
atmosferze z należytą oprawą, przynależną temu świętu. Zaczęliśmy zgodnie
z chrześcijańskim obyczajem. Dyrektor przedszkola Jolanta Skolimowska przeczytała
fragment Ewangelii św. Łukasza (Łk 2, 1–14 ) opisujący narodzenie Jezusa w Betlejem, po
czym dzieliliśmy się opłatkiem, składaliśmy sobie na wzajem z dziećmi życzenia. W eter
popłynęły kolędy, pastorałki i kołysanki dla Jezusa. Zjedliśmy obiad na kształt wigilijnej
wieczerzy. Dzieci zasiadły przy suto zastawionych stołach nakrytych śnieżnobiałymi
obrusami. Wśród wielu potraw królował czerwony barszczyk z uszkami przygotowanymi
przez panie z przedszkolnej kuchni, które „ kręcąc się jak w ukropie” dosłownie i w
przenośni, zdążyły ze wszystkim na czas, zrobiły ich chyba ze 300 sztuk, była ryba (nie
karp, ale równie smaczna ). Jak obyczaj stary każe na stołach pojawiły się słodycze do
których dobrały się dzieciaki. „To nasz wspaniały dzień w przedszkolu” radowały się
przedszkolaki zjadając własnoręcznie wykonane pierniki, ciasto, suszone owoce. Swoje pięć
minut miał też Święty Mikołaj na którego przyjście czekały dzieci. W świątecznym nastroju
spędziliśmy czas oczekiwania narodzin Jezusa.
Kolejnym wydarzeniem artystycznym ukazującym cud narodzin Jezusa były jasełka
dedykowane rodzicom. Przez kolejne dni przedszkole ogarnęła magia betlejemskiej nocy.
Słychać było śpiew kolęd i pastorałek, świeciły zimowe lampiony przy unoszącym się
korzennym zapachu pierniczków. Bez względu na grupę wiekową przedszkolaki szukały
miejsca gdzie mógłby narodzić się Jezus Chrystus. Zgodnie z Ewangelią św. Łukasza (Łk 2,
1–14 ) powinna to być szopa pasterska. Bez trudu znalazły Betlejemską Szopę, usytułowaną
w sali zabaw. Duża, o odpowiednich gabarytach, okazała się doskonałym miejscem narodzin
Dzieciątka Jezus. Zrobiło się jakoś błękitnie, przytulnie, i wyjątkowo. Jezus słodko spał przy
kolędzie„ Lulaj że Jezuniu”, którą śpiewały dzieci, wtórowali im rodzice, którzy jednocześnie
nie kryli zachwytu. Do szopy trafili też Trzej Królowie ze wschodu., nie zbłądzili, bo wiodła
ich Betlejemska Gwiazda, dumnie niesiona przez Łucję. Bogaty repertuar, artystyczne
wykonanie, piękna scenografia, stroje wprawiały w zachwyt
licznie zgromadzoną publiczność. Było pięknie i uroczyście.